This is the one and only — known or unknown — NYCPD mug shot as a result of the total of 21 arrests from the notorious 1969 Stonewall Rebellion in Greenwich Village, New York City.
The picture , also known as The Face of Stonewall is from here.
Yvette Lont heeft me naar Amerika gebracht.
Na Anita Bryant lees ik over homo-huwelijken in Californië, een interview met Barack Obama in de The Advocate. Ik Google Stonewall, lees over de riots en ontdek de Vets’ site, met daarop unieke foto’s en verhalen die ik nog niet eerder hoorde of las. Een lijst van de muziek die destijds gedraaid werd.
Dit is 1969.
Jenny, uit Berlijn, mailt me: Het Westen kan nog iets leren van het Oosten, wat betreft maatschappelijk engagement. In het Westen zijn we een beetje ingedut en demonstreren we niet meer met zoveel passie als in het Oosten. We zijn allang geen politiek bevlogen massa meer, maar een luie, consumerende doelgroep, die alleen nog samenkomt in kijkcijfers en polls.
Ze heeft gelijk.
Programma’s maken over maatschappelijke betrokkenheid is een ding, het zelf doen is iets anders.
Ik besluit lid te worden van het COC. Ik vul mijn naam en gegevens in op een website en ontvang een paar dagen later mijn COC pas.
Bij het COC blijkt het ook niet goed te gaan. Dingen met geld, een voorzitter die vertrekt.
(update: er zijn twee nieuwe voorzitters gekozen: Wouter Neerings en Vera Bergkamp gaan als duo gezicht geven aan COC Nederland.)
Een klik verder lees ik alarmerende cijfers over allochtone jongeren. (80 % staat 100 % afwijzend tegenover homoseksualiteit.)
Paul Noppers, een oude vriend, is uitgenodigd om mee te varen op de boot van Plasterk tijdens de Canal Parade op 4 augustus aanstaande.
Plasterk had hem gevraagd hoe de ministeriële boot aan te kleden.
Homo’s hebben daar verstand van.
Niets doen, had Paul geantwoord. Dan val je het meeste op.
Adinda heeft de documentaire over persvrijheid in Macedonië af. Volgende week maandag en dinsdag moet er gemonteerd worden voor Polen. Ze stuurt me mogelijke draaiboeken.
Ik schrijf interviews uit en noteer tijden.
Een fragment uit een interview met Robert Biedron, president van de KPH. Campagne against Homofobia.
Media houdt van sensatie. Er was gedoe met Teletubbies. Er waren discussies. De hele wereld kwam hierheen. En ineens was er een niewe regering en nu houden ze zich stil. Ze doen net of we er niet zijn. Ze ontkennen alles. Ze willen er niet over praten. Ik weet niet wat beter is. Misschien toch vroeger, want toen konden we erover discussiëren, omdat ze tegen waren. Nu ontkennen ze het. We bestaan niet. Ze gaan niet in op uitnodigen. Ze schrijven: we zijn te druk. Het is net als tijdens het communisme. Nu doen ze net of er geen probleem is. Dat is de nieuwe policy. Er wordt niet meer over gepraat. We zijn er niet. We bestaan niet. We noemen het niet. Het is er niet.
