Pawel, student aan de universiteit in Toruń:

“De verandering moet van binnenuit komen. Je kunt Polen niet van buitenaf veranderen. Ik wil Kathelijne Buitenweg nog bedanken, dat ze ingreep, maar er moet meer veranderen. We moeten het zelf doen, van binnenuit. Iemand van buiten kan dat niet doen.”

“Poolse homo’s zijn net als alle Polen. We willen ons liever niet verbinden aan een groep. We werken en komen thuis en we willen niet onze dagelijkse realiteit veranderen. Er zijn statistieken over het percentage sociaal engagement onder de Polen en dat niveau ligt bij ons dus het laagst in heel Europa. Niemand zit in verenigingen of clubs. Dat geldt ook voor homo’s. Als de homobeweging machtig was… Er wonen zoveel homo’s in Polen. Maar we kunnen ze niet dwingen. Stel je voor als iedereen actief zou worden. Dat zou alles veranderen.”

“Iedereen klaagt en klaagt. Maar zo is de wereld. Je kan het veranderen, of verdwijnen. Tijdens het communisme kon je niet emigreren, dus keerde je je gewoon af. Je deed je eigen ding. Daar komt dat waarschijnlijk nog vandaan.